شايد از پير مغان هم ندهد بار مرا

شاعر : اوحدي مراغه اي

ساخت اندر دل ما يار خراباتي جايشايد از پير مغان هم ندهد بار مرا
اندر آمد شب و تا صومعه، زين جا که منمز خرابات به جايي مبر، اي يار، مرا
مستم از عشق و خراب از مي و بيهوش از دوستراه دورست، درين ميکده بگذار مرا
رنديي کان سبب کم زني من باشددستگيري کن و امروز نگه دار مرا
جاي من دور کن از حلقه‌ي اين مدعيانبه ز زهدي که شود موجب پندار مرا
برتن از عشق چو پر فايده بندي دارمکه بديشان نتوان دوخت به مسمار مرا
گر از اين کار زيانم برسد، باکي نيستپند بي‌فايده در دل نکند کار مرا
به خرابات گرو شد سر و دستار مرااوحدي، سود ندارد، مکن انکار مرا
بفغانند مغان از من و از زاري منطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا